Deneysel alerjik rinit hayvan modelinde siklosporin spreyin etkinliğinin değerlendirilmesi / Evaluation of the effectiveness of cyclosporine in experimental allergic rhinitis animal model

Date
Authors
ŞENTÜRK, EROL
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract

Amaç: Siklosporin, Thelper hücrelerde kalsinörini inhibe ederek interlökin sentezini inhibe eden immunsupresif bir moleküldür. Bu çalışmanın amacı siklosporinin, ovalbümin ile indüklenmiş sıçan alerjik rinit modelinde antialerjik rolü olup olmadığının gösterilmesidir. Çalışma Dizaynı: Prospektif, kontrollü, randomize hayvan çalışması Gereç- Yöntem: Bu çalışma Bezmialem Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi Deneysel Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından sağlanan 54 adet sağlıklı Sprague Dawley türü dişi sıçan üzerinde gerçekleştirildi. Sıçanlara intraperitoneal ovalbumin (OVA) enjeksiyonunu takiben tekrarlayan intranazal OVA uygulamalar ile deneysel alerjik rinit modeli oluşturuldu. Model oluşturulduktan sonra da intranazal ilaç tedavileri yapıldı. Hayvanlar her grupta 9 sıçan olmak üzere 6 gruba ayrıldı. • 1. grup negatif kontrol grubu (serum fizyolojik(sf) sensitize + intranazal sf provakasyon) Bu grup sıçanların sensitizasyonu intraperitoneal sf ile yapıldı ve intranazal sf verildi. • 2. grup pozitif kontrol grubu (ovalbumin(OVA) sensitize ve provoke + intranazal sf ) Bu grup sıçanların sensitizasyonu ve provokasyonu OVA ile yapıldı, intranazal tedavide sf verildi. • 3. grup steroid grubu (OVA sensitize ve provoke + intranazal kortikosteroid ) Bu grup sıçanların sensitizasyonu ve provokasyonu OVA ile yapıldı, intranazal tedavide kortikosteroid verildi. • 4.grup deney grubu 1 (OVA sensitize ve provoke + intranazal siklosporin % 0,05 ) Bu grup sıçanların sensitizasyonu ve provokasyonu OVA ile yapıldı, intranazal tedavide siklosporin % 0,05 verildi. • 5. grup deney grubu 2 (OVA sensitize ve provoke + intranazal siklosporin %0,1) Bu grup sıçanların sensitizasyonu ve provokasyonu OVA ile yapıldı, intranazal tedavide siklosporin %0,1 verildi. • 6. grup deney grubu 3 (OVA sensitize ve provoke + intranazal siklosporin %0,2 ) Bu grup sıçanların sensitizasyonu ve provokasyonu OVA ile yapıldı, intranazal tedavide siklosporin % 0,2 verildi. İntranazal uygulamalar sonrası bütün sıçanlar sakrifiye edildi. İntrakardiak kan alındı ve bu kanda hemogram, AST, ALT, BUN, kreatinin ve total bilirubin seviyeleri bakıldı. Sıçanların nazal ve paranazal mukozaları alınarak biyokimyasal ve histolojik incelemelar yapıldı. Biyokimyasal incelemerde doku düzeyinde tümör nekroz faktor (TNF), interferon (IFN), interlökin (IL)-5, IL-13, ve IL-2, IL-4, IL-17A ve IgE çalışıldı. Histolojik olarak da ışık mikroskobik inceleme ile silya kaybı, goblet hücre artışı, vasküler konjesyon, eozinofil infiltrasyonu derecesi değerlendirilerek skorlandı. Bulgular: Gruplar arasında çalışma sonunda hemogram, AST, ALT, BUN, kreatinin ve total bilirubin seviyeleri açısından anlamlı bir fark saptanmadı. Negatif kontrol grubuyla, pozitif kontrol grubu karşılaştırıldığında hem histolojik hem de biyokimyasal parametrelerde pozitif kontrol grubunda değerlerde anlamlı artış izlendi. Tedavi verilen gruplara bakıldığında, histolojik tüm değerlerde pozitif kontrol grup skor ortalamalarına göre anlamlı azalma saptandı. Siklosporin uygulanan gruplarda kendi içinde karşılaştırıldığında anlamlı fark saptanmadı. Siklosporin uygulanan her üç grup da altın standart tedavi olan nazal kortikosteroid grubu histolojik skor ortalamarıyla karşılaştırıldıda anlamlı fark gözlenmedi. Siklosporin, histolojik olarak nazal steroidler kadar etkin bulundu. Biyokimyasal olarak da pozitif kontrol grubunda (alerjik rinit grubu), tüm biyokimyasal parametrelerde (IFN, IL-13, IL-2, IL-5, IL-4, TNF, IL-17 ve IgE) negatif kontrol grubuna göre anlamlı artış izlendi. Tüm tedavi gruplarında bu değerlerde anlamlı azalma izlendi. Bu azalma, siklosporin 0,05 grubunda, nazal kortikosteroid seviyelerine inmedi fakat diğer iki siklosporin grubunda (0,1 ve 0,2) biyokimyasal parametreler açısından kortikosteroitle anlamlı fark saptanmadı. Hatta bu değerlerin negatif kontrol grubu değerlerine kadar indiği görüldü. Sonuç: Siklosporin nazal damla deneysel alerjik rinit hayvan modelinde sistemik bir etki oluşturmadan güvenle kullanılabilir. Bu damla alerjik rinitte altın standart tedavi kabul edilen nazal kortikosteroid kadar etkilir. İntranazal tedavilerde alternatif tedavi olarak kullanılabilir. Bunun için klinik çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

Description
Objective: Cyclosporine is an immunosupressive molecule which inhibits synthesis of interleukin by inhibition of calcineurin in T helper cells. The objective of this study is to demonstrate whether cyclosporine has an antiallergic role in allergic rhinitis model induced in rats with ovalbumin. Study Design: Prospective, Randomized Controlled Animal Trial Material & Methods: This study was conducted on 54 Sprague Dawley female rats supplied from Bezmialem Vakıf University Medical Faculty, Experimental Application and Research Center. The experimental allergic rhinitis model was created with repeated administration of intranasal OVA following intraperitoneal injection of ovalbumin (OVA) in rats. After inducing the model, rats were treated with intranasal medication. Animals were divided into 6 groups with 9 rats in each as follows: • Group 1: negative control group (physiological saline solution (pss) sensitized + intranasal sf provocated). This group of rats was sensitized with intraperitoneal pss and administered intranasal pss. • Group 2: positive control group (ovalbumin (OVA) sensitized and provocated + intranasal pss ) This group of rats was sensitized and provocated with OVA and treated with pss. • Group 3: steroids group (OVA sensitized and provocated + intranasal corticosteroids ) This group of rats was sensitized and provocated with OVA and treated with intranasal corticosteroids. • Group 4: experimental group 1 (OVA sensitized and provocated + intranasal cyclosporine 0.05%) This group of rats was sensitized and provocated with OVA and treated with intranasal cyclosporine 0.05%. • Group 5: experimental group 2 (OVA sensitized and provocated + intranasal cyclosporine 0.10%) This group of rats was sensitized and provocated with OVA and treated with intranasal cyclosporine 0.10%. • Group 6: experimental group 3 (OVA sensitized and provocated + intranasal cyclosporine 0.20%) This group of rats was sensitized and provocated with OVA and treated with intranasal cyclosporine 0.20%. Following intranasal applications, all rats were sacrified. Intracardiac blood samples were collected to study hemogram, AST, ALT, BUN, creatinine and total bilirubin levels. Nasal and paranasal mucosae of the rats were removed, biochemical and histological examinations were performed. In the biochemical examination; tumor necrosis factor (TNF), interferon (IFN), interleukin (IL)-5, IL-13, and IL-2, IL-4, IL-17A and IgE were studied at tissue level. In histopathological analyses; loss of cilia, increase in goblet cells, vascular congestion, eosinophil infiltration and its degree were evaluated under light microscopy and scored. Results: No significant differences were found between the groups in terms of hemogram, AST, ALT, BUN, creatinine and total bilirubin levels. When the negative control group was compared with the positive control group, both histological and biochemical parameters were found to be significantly increased in the positive control group. Evaluating the groups that were treated, a significant decrease was observed in all histological values compared to the mean scores of the positive control group. No significant difference was found in inter-group comparisons of the groups administered cyclosporine. No significant difference was found in the mean histological scores between each three groups administered cyclosporine and nasal corticosteroids group which is the gold standard treatment method. Cyclosporine was histologically found to be as effective as nasal steroids. All biochemical parameters studied (IFN, IL-13, IL-2, IL-5, IL-4, TNF, IL-17 and IgE) were significantly increased in the positive control group compared to the negative control group, while these parameters were decreased in all treatment groups. This decrease did not fall to the levels of nasal corticosteroids in cyclosporine 0.05 group, but no significant difference was found between the other two cyclosporine groups (0.10 and 0.20) and corticosteroids in terms of biochemical parameters. Even these values dropped down to the levels of negative control group. Conclusion: Cyclosporine nasal drop can be safely used in allergic rhinitis animal model without producing any systemic effect. This drop is as effective as corticosteroids that are recognized as the gold standard treatment. It can be used as an alternative treatment option in intranasal treatment. Further clinical trials are needed to confirm these results.
Keywords
Citation