Publication: Silika ve floroapatitle güçlendirilmiş cam karbomer dolgu materyalinin 1 yıllık ın vıvo klinik değerlendirilmesi / In vivo clinical evluation of glass carbomer restorative material reinforced with silica and flouroapatite
Files
Program
Institution Authors
Authors
KARAKUŞ, ZEYNEP BUKET KARAKUŞ
Advisor
DÖNMEZ, NAZMİYE
Date
Language
Type
Publisher
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Abstract
Bu in vivo çalışmanın amacı, silika ve floroapatitle güçlendirilmiş cam karbomer dolgu materyalinin klinik takibinin 1 yıllık süre sonunda değerlendirilmesidir. Bu çalışmada 36 hastaya toplam 100 adet [46 sınıf I, 54 sınıf II] restorasyon yapıldı. Tüm kaviteler geleneksel yöntemle açıldı. Restorasyonların yarısı nano kompozit rezin [Tokuyama Estelite, Tokuyama Dental, Japonya] ile diğer yarısı ise cam karbomer dolgu materyali [GCP Dental, Hollanda] ile restore edildi. Kavitelerin izolasyonu rubber-dam ile sağlandı. Kompozit restorasyonların yerleştirilmesinden önce selektif etch yöntemine göre mine kenarları pürüzlendirildi ve üniversal adeziv sistemi uygulandı. Kompozit rezin kaviteye 2 mm'lik tabakalar halinde inkremental teknikle uygulandı. Cam karbomer ise yüzey örtücüsü ile beraber parmak basıncı uygulanarak bulk teknikle yerleştirildi. Kompozit ile yapılan restorasyonların polimerizasyonu LED ışık cihazıyla gerçekleştirildi. Cam karbomer restorasyonların sertleşmesi materyalin kendisine özel ışık cihazıyla gerçekleştirildi. Restorasyonlar, birinci hafta, 6 ay ve 12 ayın sonunda modifiye USPHS kriterleri kullanılarak değerlendirildi. Veriler Fisher's Exact Ki-Kare testi, Fisher Freeman Halton Testi ve Continuity [Yates] Düzeltmesi kullanılarak değerlendirildi. Parametrelerin grup içi karşılaştırmalarında ise Wilcoxon işaret testi kullanıldı. Anlamlılık p< 0.05 düzeyinde değerlendirildi. Yapılan değerlendirmeler sonucunda, dolgu materyalleri birbiriyle kıyaslandığında, sadece 12. ayda kavite kenarındaki renklenme skorunda fark bulundu. Kenar uyumu açısından ise her iki materyal arasında sadece 6. ayda istatistiksel olarak anlamlı fark gözlendi [p<0.05]. Diğer tüm kriterler için materyaller arasında klinik performansları açısından anlamlı bir fark bulunmadı [p>0.05]. Tokuyama Estelite'dan farklı olarak cam karbomer dolgu materyali ile yapılan restorasyonlarda retansiyon, anatomik form ve kenar uyumu açısından Charlie skoru gösteren restorasyonlar yenilendi. Bu bulgular ışığında cam karbomer dolgu materyalinin fiziksel özelliklerinin geliştirilmesine ve daha fazla in vivo çalışma yapılmasına ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: cam karbomer, cam iyonomer, klinik, kompozit rezin
Description
The aim of this in vivo study was to evaluate the clinical 1 year follow-up of silica and flouroapatite reinforced glass carbomer filling material. In this study, total of 100 [46 class I, 54 class II] restorations were performed in 36 patients. All cavities were prepared conventionally. Half of the restorations were restored with nano composite resin [Tokuyama Estelite, Tokuyama Dental, Japan] and the other half were restored with glass carbomer material [GCP Dental, The Netherlands]. Rubber-dam was used for isolation. Before the replacement of composite restorations, enamel edges were etched according to selective etching method. Then universal adhesive system was applied. Composite resin was applied to the cavity in 2 mm layers by incramental technique. Glass carbomer was placed with bulk technique by applying finger pressure with surface covering. Composite restorations were polymerized with LED light curing unit. Glass carbomer restorations were cured its own special curing unit. Restorations were evaluated with modified USPHS criteria at the end of the first week, 6 months and 12 months. Data were analyzed using Fisher's Exact Chi-Square test, Fisher Freeman Halton Test and Continuity [Yates] Correction. Wilcoxon sign test was used for intra-group comparisons of the parameters. Statistically significance was evaluated at p <0.05. As a result of the evaluations, when the filling materials were compared with each other, statistically significant difference was observed only at the 12th month on the marginal discoloration. Statistically significant difference was observed between the two materials in the 6th month on the marginal adaptation [p<0.05]. No significant difference was found between the materials for all other criteria in terms of clinical performance. Unlike composite resin [Tokuyama Estelite], restorations filled with a glass carbomer filling material have been renewed in terms of retantiton, anatomic form and marginal adaptation according to Charlie score. In view of this results, there is a need to improve the physical properties of the glass carbomer filling material and further in vivo study. Key words: glass carbomer, glass ionomer, clinical, composite resin