Publication:
İntravitreal enjeksiyon yapılan hastalarda tekrarlayan povidon iyot uygulamasının inflamatuar ve sitolojik etkisi / Inflammatory and cytological effect of repeated application of povidone iodine in patients undergoing intravitreal injection

Thumbnail Image

Organizational Units

Program

Authors

Authors

AKBULUT, ERSİN

Advisor

ÖZDEMİR, MEHMET HAKAN

Date

Language

Type

Publisher

Journal Title

Journal ISSN

Volume Title

Abstract

Amaç: Bu çalışmada tekrarlayan povidon iyot (PVI) uygulamasının intravitreal enjeksiyon yapılan hastaların gözyaşı film parametrelerine ve hayat kalitesine etkisinin araştırılması amaçlanmaktadır. Ayrıca tekrarlayan PVI maruziyetinin oküler yüzeye etkisini inflamatuar ve sitolojik açıdan değerlendirerek toksisitenin daha iyi anlaşılması hedeflenmektedir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya tek taraflı intravitreal enjeksiyon uygulanan yaşa bağlı makula dejenerasyonu (YBMD) hastaları ile sağlıklı bireyler dahil edildi. YBMD hastalarının son 1 yılda en az 3 defa intravitreal enjeksiyon olan gözleri IVI (intravitreal injection) grubunu, enjeksiyon olmayan diğer gözleri NIVI (non- intravitreal injection) grubunu oluşturdu. Sağlıklı bireylerin çalışmaya dahil edilen tek gözleri ise kontrol grubu olarak belirlendi. Çalışmaya dahil edilen tüm katılımcıların oküler yüzeyi muayene sırasında gözyaşı kırılma zamanı (GKZ), Schirmer testi ve Oxford boyanma skoru ile tetkik edildi. Katılımcıların oküler yüzeye bağlı şikâyetleri oküler yüzey hastalık indeksi (OSDI) anketi ile değerlendirildi. Ayrıca konjonktival impresyon sitolojisi ve gözyaşında inflamatuar sitokin [interlökin (IL)-1β ve IL-6] analizi için de örnek alındı. Bulgular: Çalışmada 52 YBMD hastasının 104 gözü (52 IVI, 52 NIVI) ile 51 sağlıklı bireyin 51 kontrol gözü yer almıştır. IVI grubunun NIVI ve kontrol grubuna göre GKZ anlamlı derecede daha düşük (sırasıyla p=0.011, p=0.008), Oxford boyanma skoru anlamlı derecede daha yüksek saptanmıştır (sırasıyla p=0.011, p=0.009). Schirmer testinde ise en düşük sonuç IVI grubunda (13.85 ± 10.56 mm) izlenmiş olmakla birlikte gruplar arasında istatiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır (p=0.161). IVI grubunun OSDI skoru (36.81 ± 19.49) kontrol grubuna (27.93 ± 15.4) göre anlamlı derecede yüksek izlenmiştir (p=0.03). NIVI grubunun OSDI skoru (29.31 ± 17.5) IVI grubuna göre daha düşük tespit edilmekle birlikte gruplar arasında istatikstiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p=0.078). Konjonktival impresyon sitolojisi analizinde IVI grubunun NIVI ve kontrol grubuna göre Goblet hücre sayısının anlamlı derecede daha düşük (sırasıyla p=0.027, p=<0.001), Nelson evrelemesi sonucunun ise anlamlı derecede daha yüksek olduğu saptanmıştır (sırasıyla p=<0.001, p=<0.001). Gözyaşında sitokin analizi sonucunda IVI ve NIVI grubunun kontrol grubuna göre anlamlı derecede daha yüksek IL-1β ve IL-6 seviyelerine sahip olduğu izlenmiştir (p=<0.05). Enjeksiyon sayısının ve uygulanan ilaç molekülünün ise değerlendirilen parametreler ile anlamlı bir ilişkisi tespit edilmemiştir (p=˃0.05). Sonuç: Tekrarlayan PVI uygulamasının oküler yüzey üzerine sitotoksik hasar vererek goblet hücre kaybına ve epitel hücrelerinde skuamöz metaplaziye neden olduğu görülmüştür. Bunun sonucunda hastalarda gözyaşı film tabakasının stabilitesinin bozulduğu ve oküler yüzeye bağlı semptomların geliştiği saptanmıştır. Çalışmamızda sitokin analizinden elde edilen sonuçlar YBMD patogenezinde inflamatuar mekanizmaların yer aldığına işaret etmektedir. Ancak YBMD'ye bağlı gelişen bu inflamasyon nedeniyle de PVI ajanının inflamatuar etkisininin gösterilemediğini düşünmekteyiz. Anahtar kelimeler: Povidon iyot, İntravitreal enjeksiyon, İmpresyon sitolojisi, Oküler yüzey, IL-1β, IL-6

Description

Objectives: The aim of this study is to investigate the effects of repeated povidone-iodine (PVI) administration on the tear film parameters and quality of life of patients who received intravitreal injection. In addition, by evaluating the inflammatory and cytological effects of repeated PVI exposure on the ocular surface, it is aimed to better understand the toxicity. Materials and Methods: Patients with age-related macular degeneration (AMD) who received unilateral intravitreal injection and healthy individuals were included in the study. The eyes of the patients with AMD who had at least 3 intravitreal injections in the last 1 year constituted the IVI group, and the fellow eyes of the patients who did not have the injection constituted the NIVI group. The control group consisted of one eye of healthy individuals. The ocular surface of all participants included in the study was examined with tear break-up time (BUT), Schirmer test and Oxford staining score during examination. Ocular surface-related complaints of the participants were evaluated with the ocular surface disease index (OSDI) questionnaire. In addition, samples were also taken for conjunctival impression cytology and analysis of inflammatory cytokines [interleukin (IL)-1β and IL-6] in tears. Results: The study included 104 eyes (52 IVI, 52 NIVI) of 52 AMD patients and 51 control eyes of 51 healthy subjects. BUT was found to be significantly lower in the IVI group compared to the IVI group and NIVI group (p=0.011, p=0.008, respectively), and the Oxford staining score was significantly higher (p=0.011, p=0.009, respectively). In the Schirmer test, the lowest result was observed in the IVI group (13.85 ± 10.56 mm), although there was no statistically significant difference between the groups (p=0.161). The OSDI score of the IVI group (36.81±19.49) was significantly higher than the control group (27.93 ± 15.4) (p=0.03). Although the OSDI score of the NIVI group (29.31 ± 17.5) was lower than the IVI group, there was no statistically significant difference between the groups (p=0.078). In the conjunctival impression cytology analysis, it was found that the IVI group had a significantly lower number of Goblet cells (p=0.027, p=<0.001, respectively) and a significantly higher Nelson staging result (p=<0.001, p=<0.001, respectively) compared to the NIVI and control groups. As a result of cytokine analysis in tears, IVI and NIVI groups had significantly higher IL-1β and IL-6 levels compared to the control group (p=˃0.05). There was no significant relationship between the number of injections and the injected drug molecule with the evaluated parameters (p=˃0.05). Conclusion: Repeated application of PVI causes cytotoxic damage to the ocular surface, resulting in goblet cell loss and squamous metaplasia of epithelial cells. As a result, it was observed that the stability of the tear film was impaired and symptoms related to the ocular surface developed in the patients. The results obtained from cytokine analysis in our study indicate that inflammatory mechanisms are involved in the pathogenesis of AMD. However, we think that the inflammatory effect of the PVI agent could not be demonstrated due to this inflammation due to caused by AMD. Keywords: Povidone iodine, Intravitreal injection, Impression cytology, Ocular surface, IL-1β, IL-6

Source:

Keywords:

Keywords

Citation

Endorsement

Review

Supplemented By

Referenced By

11

Views

14

Downloads


Sustainable Development Goals