Kandidemi gelişen hastaların erken tanısında 1,3-beta D-glukan, mannan antijeni ve anti-mannan IgG antikorunun yeri / The role of 1,3-beta D-glucan, mannan antigen and anti-mannan IgG antigen in the early diagnosis of patients with candidemia - BOZKURT, ÇAĞLA (My University, 2025)
Giriş ve Amaç: Kandidemi, erken ve doğru teşhis edilmesi gereken, etkin tedavinin hayati öneme sahip olduğu ve ölümcül seyir gösterebilen bir enfeksiyon hastalığıdır. Tanıda altın standart yöntem kan kültürüdür ancak düşük duyarlılık ve uzun sonuç verme süresine sahip olması nedeniyle etkin bir tedavinin başlanmasını geciktirebilmektedir. Bu nedenle kültür dışı hızlı tanı testlerine ihtiyaç doğmuştur. Çalışmamızın hipotezi, mannan antijeni, beta D-glukan ve anti-mannan IgG antikoru serolojik testleri ile kandidemi tanısını doğru ve hızlı bir şekilde koyarak uygun tedaviye daha erken sürede başlama düşüncesine dayanmaktadır. Çalışmamızda kandideminin erken ve doğru teşhisinde mannan antijeni, beta D-glukan ve anti-mannan IgG antikorunun etkinliğini araştırarak, klinik pratiğe olan katkılarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bezmialem Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde Eylül 2024 ve Şubat 2025 tarihleri arasında yoğun bakım ünitesinde (YBÜ) ve kliniklerde yatan 18 yaş ve üzeri 34 kandidemi hastası, kontrol grubu olarak 27 bakteriyemi hastası ve 27 sağlıklı kişi incelendi. Çalışma ve kontrol gruplarındaki olgulardan elde edilen serum örneklerinde mannan antijeni, beta D-glukan ve anti-mannan IgG antikoru düzeyleri ELISA yöntemi ile ölçüldü. Bulgular: Kandidemi ve kandidemi olmayan olgular karşılaştırıldığında mannan antijeni ve anti-mannan IgG düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanırken (sırasıyla p<0,001, p<0,001), beta D-glukan düzeyi için anlamlı bir fark saptanmadı (p=0,17). Testlerin tüm kombinasyonlarında duyarlılık artışı mevcuttu ve istatistiksel olarak anlamlıydı (hepsi için p<0,001). En yüksek tanısal performansa MN Ag, MN Ab ve BDG testlerinin üçlü kombinasyonu sahipti. Tek biyobelirteç kullanıldığında ise en yüksek performansa MN Ag, en kötü performans ise BDG sahipti. Sonuç: Çalışmamızda mannan antijeni ve anti-mannan IgG antikorunun kandideminin erken tanısında yol gösterici bir potansiyele sahip olduğu, BDG'nın ise tanı performansının yetersiz kaldığı görülmüştür. Ayrıca biyobelirteçlerin kombine kullanımı, tanısal performansı belirgin derecede arttırmıştır. Anahtar Kelimeler: Kandidemi, mannan antijeni, anti-mannan antikoru, beta D-glukan
Introduction and Objective: Candidemia is an infectious disease that requires early and accurate diagnosis, effective treatment has vital importance and can be fatal. The gold standard method in diagnosis is blood culture, but it may delay the initiation of an effective treatment due to its low sensitivity and resulting period. Therefore, rapid diagnostic tests other than culture are needed. The hypothesis of our study is based on the idea that serologic tests for mannan antigen, beta D-glucan and anti-mannan IgG antibody can accurately and rapidly diagnose candidemia and start appropriate treatment earlier. In our study, we aimed to investigate the effectiveness of mannan antigen, beta D-glucan and anti-mannan IgG antibody in the early and accurate diagnosis of candidemia and to reveal their contribution to clinical practice. Materials and Methods: Between September 2024 and February 2025, 34 candidemia patients aged 18 years and older who were hospitalised in the intensive care unit (ICU) and inpatient clinics at Bezmialem Vakif University Faculty of Medicine Hospital, 27 bacteraemia patients and 27 healthy volunteers were examined as the control group. Mannan antigen, beta D-glucan and anti-mannan IgG antibody levels were measured by ELISA in serum samples obtained from patients in the study and control groups. Results: When candidemia and non candidemia cases were compared, a statistically significant difference was found for mannan antigen and anti-mannan IgG levels (p<0.001, p<0.001, respectively), while no significant difference was found for beta D-glucan level (p=0.17). Sensitivity was increased in all combinations of tests and was statistically significant (p<0.001 for all). The triple combination of MN Ag, MN Ab and BDG tests had the highest diagnostic performance. When a single biomarker was used, MN Ag had the best performance and BDG had the worst performance. Conclusion: In our study, it was observed that mannan antigen and anti-mannan IgG antibody had a guiding potential in the early diagnosis of candidemia, while the diagnostic performance of BDG was insufficient. In addition, the combined use of biomarkers significantly increased the diagnostic performance. Key words: Candidemia, mannan antigen, anti-mannan antibody, beta D-glucan
Keywords: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji = Infectious Diseases and Clinical Microbiology