Diyot lazer kullanımının enterococccus faecalis biyofilmi üzerine etkisinin in vitro olarak incelenmesi - KEBUDİ BENEZRA, MİRA (My University, 2017)
Bu in vitro çalışmanın amacı, 810 nm lazer'in Enteroccoccus faecalis üzerindeki etkinliğinin incelenmesi ve NaOCl irrigasyon solüsyonu ile karşılaştırılmasıdır. Böylece kök kanal dezenfeksiyonunda alternatif bir yöntem olarak öne sürülen lazer sistemlerinden 810 nm lazerin E. faecalis üzerindeki antibakteriyel etkinliğinin değerlendirilmesidir. Bu çalışmada 50 adet çekilmiş tek kök insan dişi kullanıldı. Dişler elmas frez (Dentsply / Maillefer, Tulsa, OK, ABD) ile kron kısımlarından kesilerek kanal boyları 14 mm olacak şekilde ayarlandı. Kök kanallarının kemomekanik şekillendirilmesi paslanmaz çelik el aletleri ile %5,25 NaOCl (Cerkamed, Pawłowski, Polonya) solüsyonu kullanılarak yapıldı. Şekillendirme sonrası 5 ml %17 EDTA (MD-Cleanser™, Meta Biomed Co. Ltd., Cheongju City, Chungbuk, Korea) solüsyonu ile smear tabakası uzaklaştırıldı ve en son 5 ml salin ile irrigasyon işlemi tamamlandı. 2 ml'lik tüplere yerleştirilen dişler 121° C'de 15 dakika otoklavda steril edildi. Kökler rastgele 4 deney ve negatif kontrol grubuna ayrıldı. Tüm deney grupları negatif kontroller hariç 21 gün süresince E. faecalis ATCC 29212 suşu ile inkübe edildi. Tedavi öncesi örnekler 40 numara H- tipi eğe ile kazıma işlemi ve kök kanalında 30 sn bekletilen kağıt kon ile örnek alındı. Ardından deney gruplarına şu şekilde tedavi prokolleri uygulandı; Grup 1: %17 EDTA + 1W diyot lazer + salin, Grup 2: %17 EDTA +1,5W diyot lazer + salin, Grup 3: % 17 EDTA + %5,25 NaOCl + salin, Grup 4: 5 ml Serum fizyolojik (SF). Tedavi sonrası mikrobiyolojik örnek toplamak için 45 numara H- tipi eğe ile kazıma işlemi yapıldı. Hem H- tipi eğe hem de kanal içinde bekletilen kağıt kon fosfat tamponlanmış solüsyon (PBS) içeren mikrosantifüj tüplerine aktarıldı. Mikrobiyolojik değerlendirme, koloni oluşturan birimler (CFU) sayımı ile yapıldı. Her bir diş tedavi öncesi ve sonrası için koloni sayısındaki azalma yüzde olarak hesaplandı. Her deney grubunda yer alan negatif kontrol dişlerden ve 4 adet SF grubu dişinden taramalı elektron mikroskobu (SEM) ile görüntüler alındı. İstatistiksel değerlendirmeler için Wilcoxon testi ile Mann Whitney U testi kullanıldı. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. Sonuç olarak Grup 4 (p:0.386; p>0,05) dışında her deney grubu kendi içinde değerlendirildiğinde bakteri sayısındaki azalma tedavi öncesine (Grup 1 p:0.012; p<0.05; Grup 2 p:0.012; p<0.05; Grup 3 p:0.002; p<0.05) göre anlamlı bulunmuştur. Ancak Grup 3'te görülen yüzde düşüş miktarı Grup 1 (p:0.000), Grup 2 (p:0.000) ve Grup 4'ten (p:0.000) istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0.05). Deney gruplarının hiçbirinde E. faecalis tümüyle elimine edilememiştir ve diyot lazerin antibakteriyel etkinliği NaOCl'den daha az bulunmuştur. Ancak lazer güç parametresindeki artış antibakteriyel etkinliği arttırmıştır.
The aim of this in vitro study is to evaluate the antibacterial efficacy of 810 nm diode laser on the root canals infected with E. Faecalis. In this study 52 single-rooted permanent human teeth were used. The teeth were cut from the crowns with diamond-bur and the root canal lenghts were adjusted to be 14 mm. Root canals were instrumented using stainless steel hand instruments up to #40 H file with 5.25% NaOCl irrigation. After completion of the instrumentation, the canals rinsed with 5ml of 17% EDTA solution to remove the smear layer. Eventually all canals rinsed with 5 ml salin solution. The teeth placed in 2 ml tubes were sterilized in an autoclave for 15 minutes at 121 °C. Roots were randomly assigned to 4 experimental and negative control groups. All experimental groups were incubated with strains for 21 days (ATCC 29212) except for negative controls. Pre-treatment (PT) samples were obtained from all experimental groups by excavation with # 40 H files. The treatment groups applied to the experimental groups are as follows; Group 1: 17% EDTA + 1W diode laser + saline, Group 2: 17% EDTA + 1.5W diode laser + salin, Group 3: 17% EDTA + 5,25% NaOCl + salin, Group 4: saline. After treatment dentin scraped from the inside root canals using a # 45 H file and paper point placed root canal 20 seconds were transferred into steril microtube. Colony forming units (CFU) were counted by microbiological evaluation in pre-treatment and post-treatment samples. The reduction in the number of colonies before and after each dental treatment was calculated as a percentage. Negative control teeth and four teeth from SF group were examined in SEM. Wilcoxon test and Mann Whitney U test were used for statistical evaluations. Significance level was accepted as p <0,05. According to the results; significant microbial reduction was found both laser groups (Group 1 p:0.012, p<0.05, Group 2 p:0.012, p <0.05) and Group 3 (p: 0.002; p <0.05) post disinfection procedure. However, the percentage of reduction in Group 3 was significantly higher than other groups (Group 1 (p: 0.000), Group 2 (p: 0.000) and Group 4 (p: 0.000); p<0.05) and diode laser were not found as effective as NaOCl irrigation.