Person:
YILMAZ, SİNAN

Loading...
Profile Picture
Google ScholarScopusORCIDPublons
Status
Organizational Units
Job Title
First Name
SİNAN
Last Name
YILMAZ
Name
Email Address
Birth Date

Search Results

Now showing 1 - 2 of 2
  • PublicationOpen Access
    Usefulness of oxidative stress marker evaluation at admission to the intensive care unit in patients with COVID-19
    (2021-07-01T00:00:00Z) Daşkaya, Hayrettin; Yılmaz, Sinan; Uysal, Harun; Sümbül, Bilge; Karaaslan, Kazım; DAŞKAYA, HAYRETTİN; YILMAZ, SİNAN; UYSAL, HARUN; ÇALIM, MUHITTIN; SÜMBÜL, BİLGE; YURTSEVER, İSMAİL; KARAASLAN, KAZıM
    Objective:Two critical processes in the coronavirus disease 2019 (COVID-19) pandemic involve assessing patients- intensive care needs and predicting disease progression during patients- intensive care unit (ICU) stay. We aimed to evaluate oxidative stress marker status at ICU admission and ICU discharge status in patients with COVID-19.Methods:We included patients in a tertiary referral center ICU during June-December 2020. Scores of Acute Physiology and Chronic Health Evaluation II (APACHE II), Sequential Organ Failure Assessment (SOFA), and clinical severity, radiologic scores, and healthy discharge status were noted. We collected peripheral blood samples at ICU admission to evaluate total antioxidants, total oxidants, catalase, and myeloperoxidase levels.Results:Thirty-one (24 male, 7 female) patients were included. At ICU admission, patients- mean APACHE II score at ICU admission was 17.61 ± 8.9; the mean SOFA score was 6.29 ± 3.16. There was no significant relationship between clinical severity and oxidative stress (OS) markers nor between radiological imaging and COVID-19 data classification and OS levels. Differences in OS levels between patients with healthy and exitus discharge status were not significant.Conclusions:We found no significant relationship between oxidative stress marker status in patients with COVID-19 at ICU admission and patients- ICU discharge status.
  • PublicationMetadata only
    Rat Hipotalamusunda Deksmedetomidinin İndüklediği Hipertermi Mekanizmasının Proteomiks Analizi İle Araştırılması
    (2021-11-01T00:00:00Z) Demir, Ümra Gökçe; Türkay, Meltem; Esen, Asım; Yılmaz, Sinan; Daşkaya, Hayrettin; DEMİR, ÜMRA GÖKÇE; ESEN, ASIM; YILMAZ, SİNAN; DAŞKAYA, HAYRETTİN
    Giriş / Amaç: Alfa 2 selektif adrenerjik reseptör agonisti deksmedetomidin yoğun bakımlarda kullanımına bağlı vücut sıcaklığı artışına sebep olabilmektedir.(1) Deksmedetomidine bağlı hipertermi bir dışlama tanısı olup yüksek maliyetli testler gerektirmektedir.(2-3) İlaca bağlı ateşin santral mekanizmasını ve tanıda olası biyobelirteçleri tanımlamak için hipotalamus hücrelerinde proteomiks ve biyoinformatik analiz ile değişen protein profilleri gösterilmek istenmiştir. Gereç ve Yöntem: Etik kurul onayı sonrası iki gruba ayrılan ratlara (n:5) 0,15 µg/gr deksmedetomidin ve kontrol grubuna aynı volümde serum fizyolojik intraperitoneal uygulandı. %70 karbondioksit inhalasyonu ve giyotinle sakrifiye edildi. Diseke edilen hipotalamus dokusu Filter-Aided Sample Preparation protokolü ile ayrıştırıldı. Sıvı Kromatografi-Kütle Spektrometresi ile yüksek çözünürlüklü proteomiks analizi yapıldı. PLGS Threshold Inspector biyoinformatik aracıyla protein tayini yapıldı, karşılaştırmalı analiz için Progenesis QIP yazılımı kullanıldı. Gen Seti Zenginleştirme Analizi ile insan ortologlarına çevirilen proteinler ve normalleştirilmiş zenginleştirme skorlarına (NES) göre ön plana çıkan yolaklar belirlendi. Bulgular: NES’e göre STIP 1 (Stress-induced-phosphoprotein 1) proteini ve temsil edildiği eksternal uyarlara hücresel cevap yolağı, MTCO2 (Sitokrom c oksidaz subunite 2) ve temsil edildiği biyolojik oksidasyon yolağı, PSMC6 (26S proteosome subunite) ve temsil edildiği proteozom yolağı up regülasyon göstermiştir. Oksidatif fosforilasyon yolağı ise down regülasyon göstermiştir. Tartışma / Sonuç: Sonuçlarımızda ön plana çıkan yolaklar ve anlamlı proteinler litaratürde hipertermi- hipotalamus üzerinde çalışılmış makalelerle karşılaştırıldı. Proteomiks analizi sonuçlarına göre deksmedetomidin kullanımına bağlı hipotamustaki anlamlı protein değişiklikleri, fizyolojik bir stres olan ateşin varlığını düşündürmektedir. Hipotalamusta santral ateşe dair bulgular elde etmiş olsak da hedef mekanizmaya dair sorular hala yanıt aramaktadır. Zamanla bu yöndeki çalışmaların artması ile literatürdeki bu belirsizliğin giderileceği kanaatindeyiz. Anahtar Kelimeler : Deksmedetomidin, Hipertermi, Hipotalamus, İlaç ateşi, Proteomiks